Rik, 27 november 2009
India , Hyderabad 30°

Geen verwachtingen!

Namaste!

Tijd voor een teken van leven uit Hyderabad. De afgelopen weken zijn echt voorbij gevlogen, een goed teken lijkt me.

Een verklaring voor het feit dat de tijd zo snel gaat is denk ik dat de ervaringen per dag zo enorm verschillend zijn. Als je denkt dat je weet wat er gaat gebeuren blijkt het toch weer anders te gaan. Dat is soms best wel frustrerend, maar op een gegeven moment leer je er mee om te gaan. De beste manier om in India te overleven is om gewoon helemaal geen verwachtingen te hebben…
En dat zit hem soms in hele kleine dingen. Zo komen Julian op onze route van kantoor naar huis altijd langs een paar mannetjes die met hun bakfiets met bananen langs de kant van de weg staan. Na een werkdag kunnen we wel wat energie gebruiken dus een banaantje gaat er dan wel in. Maar op het moment dat je uit gaat kijken naar dat banaantje en verwacht dat je die kunt gaan kopen staan die mannetjes er ineens niet meer. En dit is nog maar een klein voorbeeld, als ik wil kan ik nog veel meer situaties geven waaruit blijkt dat je hier echt nooit iets moet verwachten, maar omwille van de lengte van dit verhaal zal ik jullie dit besparen...

Op het werk geldt trouwens hetzelfde en dat is wel echt vervelend. Als een collega bijvoorbeeld toezegt om je bepaalde data diezelfde dag nog toe te sturen moet je er echt niet vanuitgaan dat dit ook echt gaat gebeuren. Als je dat in je achterhoofd houdt scheelt het een stuk, maar het blijft vermoeiend. Het werk gaat trouwens best lekker. Ik heb nu goed contact met een aantal bedrijven, maar het blijft onzeker of er ook echt concrete opdrachten uit voort komen. Het is vooral ook een kwestie van tijd, men beslist niet 1-2-3 over de aanschaf van een voorraad panelen van een (nog) onbekend bedrijf uit India. De meeste bedrijven zijn wel echt geinteresseerd vanwege de competatieve prijs en het feit dat we zonnecellen uit Europa gebruiken.

We zijn het al een poos zat om elke dag naar kantoor te reizen per bus (als sardientjes in een blik, en voor ons te klein om rechtop te kunnen staan) of rikshaw (die typische kleine driewieler-taxi’s, in het begin wel leuk maar altijd weer gezeur om de juiste prijs) en dus zaten we er over na te denken om een scooter te kopen. Die zijn hier echt heel goedkoop, en als we weggaan kunnen we hem weer verkopen aan een andere trainee. Toen we het hierover hadden met onze baas bood hij ons aan om de scooter van het bedrijf te gebruiken. Supervriendelijk van hem natuurlijk, en wij waren helemaal blij. Maar na een paar dagen bleek dat de scooter van het bedrijf kapot was en gerepareerd moest worden. Weer een paar dagen later bleek dat hij niet gerepareerd kon worden en dat we met een collega in de stad mochten gaan zoeken naar een goede tweedehands. De prijzen vielen tegen, en nu overweeg onze baas om een nieuwe te kopen. Dat zou natuurlijk heel mooi zijn, maar we gaan er eigenlijk niet vanuit dat dit ook echt gaat gebeuren.

Vorige week was er weer een leuke verrassing: m’n baas vertelde me dat hij zonnecellen van een bedrijf uit Belgie wou kopen. Als het tot een deal komt wil hij naar Belgie afreizen om kennis te maken met het bedrijf en de mogelijkheden tot samenwerking voor de lange-termijn te bespreken, samen met mij! Het leek hem goed om een Nederlandstalige collega mee te nemen, dus als de deal echt doorgaat vlieg ik binnenkort business class naar Brussel. En het mooiste komt nog: Hilde kan dan voor een paar tientjes met de trein naar Brussel komen! Maar helemaal definitief is het nog niet dus ik moet niet te vroeg juichen.

Afgelopen weekend was het eindelijk zo ver: we hadden een lang weekend vrij en zijn de stad uit gegaan. Omdat we nu al 4 zaterdagen gewerkt hebben en soms ook na werktijd nog bellen of mailen met onze potentiele klanten (vanwege het tijdsverschil), vond onze baas het goed dat we vrijdag en zaterdag vrij namen. We zijn donderdagavond vertrokken met de nachtbus zodat we vrijdagochtend aankwamen in Hampi, een toeristisch dorpje bij de overblijfselen van een oud Hindi-koninkrijk. Veel tempels (of wat er nog van over is gebleven) en een erg mooie rotsachtige omgeving. Het was vooral heerlijk om een paar dagen de stad uit te zijn en lekker te relaxen. Ik heb ook m’n eerste exotische dieren gezien: de heilige olifant van een van de tempels die z’n dagelijkse bad in de rivier kreeg en enorm veel apen, op jacht naar de tassen van toeristen. De foto’s spreken voor zich:

http://picasaweb.google.com/rikroskam/India

Al met al is mijn tijd hier weer een supermooie ervaring. Zoals gezegd vliegt de tijd voorbij, nog een maand en dan is het alweer kerst en ga ik (samen met Hilde!) lekker rondreizen.

In ons kikkerlandje hebben jullie nu 7 graden, wind en regen zie ik… Sterkte ermee!

Met HalloBuitenland.nl kun je Rik in India echt goedkoop bellen!